وقتی بیدار میشوم تو هستی،وقتی به خواب میروم تو هستی،وقتی غمگینم سینه تو هست تا تکیه گاه سرم باشد ،وقتی خوشحالم لبخندت هست که مرا بیشتر شاد کند.

وقتی بیمار میشوم صدای نفسهای ارامت را بالای سرم میشنوم که با صبر و آرامشی توامان بیماری را از تن خسته ام میزداید.وقتی شکست میخورم دستهای پر مهر و قوی تو هست تا خود را در آن گم کنم و لختی بیاسایم.وقتی موفقیتی کسب میکنم تپش قلب پر عطوفتت را آشکارا میشنوم که از شادی موفقیت فرزندت چه با شکوه جشن گرفته است.

تو همه زندگی منی.در تک تک لحظاتم جاری میشوی.همیشه هستی و من بی تو معنایی ندارم.تو مهربانتر از مهربانی ،عاشقتر از هر عاشق،ایثار گر لحظه های زندگی منی.

مادرم.....هیچ گاه صورت خسته ات را ،که با وجود تمام خستگیها باز هم پر از انرژی زندگی همچنان و هماره میدرخشد را فراموش نمیکنم.میدانم که برایت هرگز دختر خوب و دلخواهی نبودم.نتوانستم خواسته هایت را ،آرزوهایت را،توقعاتت را ،آن طور که شایسته و بایسته است، براورده کنم.باور کن هر لحظه از زندگیم به این خاطر افسوس میخورم که ایکاش در برابر تویی که کوهی از مهری میتوانستم کاهی باشم.

مادرم....تک تک انگشتانت را میبوسم.همان انگشتانی که در تمام این سالها نوازش گر جسم و روحم بوده اند.دلم میخواست تمام دنیا را برایت به هدیه بیاورم.اما شرمنده ام.مثل همیشه.تو مادر مهربان منی.فرشته آسمانی که خداوند به ما فرزندانت ارزانی داشته.در تمام مراحل زندگی راهنمایی دلسوزتر و امینتر از تو نداشته ام و نخواهم داشت.هر گاه خواسته ام از مسیر درستی منحرف شوم تو چون مرغی بهشتی مرا در میان بالهای رنگارنگ مهر و ایمانت گرفته ای ،چگونه میتوانم از عظمت مقامت بگویم؟!هرگز هرگز....تو بالاتر و برتری...انگار خداوند عشق خود را در قالب تو به ما بخشیده است.

مادرم...عشق همیشه و هماره زندگیم....عشق چهار حرفی زندگیم که همه زندگیم در تو خلاصه شده است تو را با عالیترین اوصاف میستایم و در برابر شکوه وجودت تمام قد میایستم.

روزت مبارک مامان

دوستت دارم.

دخترت مهدیه